خانه / روانشناسی / چگونه می توانم خودم را دوست داشته باشم؟
دوست داشتن خود
دوست داشتن

چگونه می توانم خودم را دوست داشته باشم؟

هنگامی که ظرفیت کامل تان را نمی شناسید ، به جهان اجازه نمی دهید هدایای معنوی تان را به شما عرضه کند . روح شما در آرزوی این است که ظرفیت واقعی تان را بشناسد .

تنها شما می توانید اجازه دهید این اتفاق رخ دهد. می توانید انتخاب کنید تا دل تان را باز کنید و کل خودتان را بپذیرید یا با این توهم که ” امروز چه کسی هستید ” زندگی کنید.

بخشش در راه دوست داشتن خود مهمترین گام است .

باید خود را با چشم های کودکی معصوم نگاه کنیم و با عشق و مهربانی اشتباه ها و کارهای نادرست خود را بپذیریم .

باید قضاوت های سخت را رها کنیم و اشتباهاتی را که مرتکب شده ایم بپذیریم .

باید بدانیم که ارزش بخشیده شدن را داریم . این موهبت معنوی به ما یاد می دهد که بخشی از انسان بودن ” اشتباه کردن ” است .

بخشش از قلب می آید ، نه نفس . بخشش نوعی انتخاب است .
در هر لحظه می توانیم قضاوت های مان را فراموش کنیم و خود و دیگران را ببخشیم .

هنگامی که قضاوت های خود را رها می کنیم و موهبت مان را در می یابیم ، خواهیم توانست با خود مهربان باشیم . سپس برای مان طبیعی خواهد بود که نسبت به کسانی که از دست شان ناراحت هستیم مهربان باشیم .

هنگامی که آنچه راکه در دیگران از آن نفرت داریم در خودمان می بینیم ، می توانیم مسئولیت آنچه را میان ما و دیگران وجود دارد را بپذیریم .

ما به شکل غریزى از فرافکنى هاى منفى مان ناراحت مى شویم. بررسى آنچه جذبش شده ایم از آنچه ما را از خود مى راند ساده تر است. اگر خودخواهى و غرور شما مرا ناراحت کند، به این دلیل است که من غرور و خودخواهى خود را نپذیرفته ام. این یا غرور و خودخواهى اى است که درحال حاضر در زندگى از خود نشان مى دهم و متوجه آن نیستم یا غرور و خودخواهى اى که در حال حاضر آن را انکار مى کنم و در آینده توانایى ابراز آن را خواهم داشت. اگر غرور و خودخواهى مرا ناراحت مى کند، لازم است بادقت تمامى جنبه هاى زندگى ام را بررسى کنم و این سؤالها را از خودم بپرسم:

چه زمانى در گذشته مغرور و خودخواه بوده ام؟
آیا در حال حاضر مغرور و خودخواه هستم؟
آیا مى توانم در آینده مغرور و خودخواه باشم؟

پاسخ «نه» دادن به تمامى این سؤالات به سادگى خودخواهى و غرور مرا نشان مى دهد. باید براى پاسخ دادن به این سؤالها با دقت خودم را بررسى کنم و از دیگران سؤال کنم که آیا در من خودخواهى و غرور دیده اند؟

قضاوت کردن درباره دیگران خودخواهى است، بنابراین روشن است که همه ما ظرفیت خودخواهى داریم. اگر من خودخواهى ام را بپذیرم، دیگران ناراحتم نخواهند کرد. ممکن است در این صورت خودخواهى و غرور را در دیگران تشخیص دهم، اما خودخواهى آنها روى من اثرى نخواهد داشت. در این حالت پریز خودخواهى و غرور روى سینه ام داراى پوششى محافظ خواهد بود. تنها هنگامى که به خودتان دروغ مى گویید یا از برخى ویژگى هاى تان نفرت دارید است که احساساتتان به دلیل رفتارهاى دیگران موجب برق گرفتگى تان مى شود.

همچنین ببینید

راز زندگی قدیم و دلنشین

چه بر سر زندگی قدیم و دلنشین مان آمده است؟

بحرانی ترین خسارتی که به عنوان یک جامعه با آن مواجه شده ایم و ما …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *